Cyrraedd / Arrival / الوصول 


Cymraeg

Ym min yr hwyrnos
y daethom yma,
o’r gefnen o dir
i lwydni cell.
Pilen llygad
yn ffenest gron,
murmuron
tu ôl i’r muriau,
hwyl a helynt
yn ymwáu.

Blinedig ydwyf,
eto, ni ddaw cwsg
â chrasboer y ceidwad
ar fy anadl o hyd.

‘Oherwydd eich llinach
y dygwyd chwi yma,
eiddo o ran,
a’ch tad yn rhydd’.

Llygadfrith a llawgaled,
fy holi’n ulw.
Ond meddyg da yw’r anwybod
rhag heigio celwyddau.

Yn ddulas, yngan yn isel,
‘teg yw’r nos i ŵr llwfr.’

Menna Elfyn

Saesneg

We came at owl-light
from the back of beyond
to the world’s end,
my round window
a clouded eye.
Through the walls
one murmur,
merriment and mayhem.

Though I’m dead tired
sleep won’t come,
my jailor’s sour spittle
still on the air.

‘You’re here
for your breed.
We take you hostage,
your father free.’

Squint-eyed, calloused hands,
he grills me to ash.
Ignorance my defence
against a swarm of lies.
Puce-faced he utters
under his breath,
‘Cowards are fair weather friends.’

Gillian Clarke

Arabeg

جئنا في دجى الليل،
من ساحل البحر
الى نهاية الدنيا،
كانت نافذتي المستديرة
كعين غاشية..

عبر الجدران،
ثمة همهمة واحدة، 
فمرح وصخب

ومع انني مرهقة،
ابى النعاس ان يراودني
فلعاب سجاني لم يزل في الجو:
” انت هنا لنتاجك،
اخذناك رهينة،
واطلقنا سراح ابيك “

بعينيه المشقوقتين، 
ويديه الجاسئتين،
جعلني سبية

كان تجاهلي دفاعي الوحيد
ضد كذبه المتدفق
وهو، بوجهه الداكن، 
يغمغم بانفاسه المتوعدة
فالجبناء اصدقاء اللحظة.

Lara Matta

Carco yn y Crem / Babysitting in the Crematorium
/ Kinderhüten im Krematorium


Cymraeg

Fy mechan, lle rhyfedd i fod
ar b’nawn Gwener yn Ionawr—
mewn cerbyd stond gan haeru’r

awr inni ein hunain. Byd
llawn dychmygion sy rhwng ein dwylo,
pob rhuglyn yn syn o’i siglo

nes troi’r sain yn wên. Y tu draw in
mae eil i alar, mintai ddwys
yn dystion i un sy’n gorffwys.

Nid fel nyni. Dianafus ydym,
wedi ein rhwymo â gwregys, ger clawdd
nad oes terfyn iddi. Sbia, mor hawdd

yw ffordd gwahaddod. Twmpathau glân
yn gorseddu’r pridd. Partïon o bridd,
yn dathlu’n foddhaus eu heinioes gudd

y rhai sy’n twrio’n is ac yn is, lawr
i’r dyfnder pell wrth ail-fyw eu hanadl,
ailgylchwyr aer yn estyn pob hoedl.

Y rhin hon, nid yw’n eiddo i’r ddynolryw.
Harddwch at lwch yw’r hyn a’n dwg
i’r fangre boeth. Fe’n magwyd i’r mwg.

Menna Elfyn

Saesneg

Such a strange place to be, little one,
a parked car on a Friday afternoon
in January, you and I claiming

this hour for ourselves. We have
a world full of fancies between our fingers,
each rattle-shake a shock,

till the sound brings a smile. And beyond us
is grief’s aisle, a grave company
witness to the loved one, resting in peace.

Unlike us, then. We are unwounded,
but bound together with a sling, near
an endless earthbank. See, how easily

the moles do it. Sweet hillocks
hillfort the earth. Parties in soil,
in sheer delight of their hidden lives,

these recyclers of air delving deeper and deeper,
digging on down to the bottom of things,
drawing out each life, rebreathing each breath.

Humanity does not have this gift.
Beauty for ashes is what brings us
to this hot spot. We were born for the smoke.

But for now, my little one, sleep gently.
How eternal each second when minding a child.
And our lives from now on? Quakegrass, lightning.

Elin ap Hywel

Almaeneg

So ein seltsamer Ort für uns, Kleines,
ein geparktes Auto an einem Freitagnachmittag
im Januar, du und ich beanspruchen

diese Stunde ganz für uns. Wir haben
eine Welt voller Fantasien zwischen den Fingern,
jedes Rasselschütteln ein Schock,

bis das Geräusch ein Lächeln bringt. Und hinter uns
verläuft der Gang der Trauer, eine ernste Gesellschaft
ist Zeuge des Angehörigen, der nun in Frieden ruht.

Anders als wir also. Wir sind unverletzt,
doch mit einer Schlinge verbunden, nahe an
einer endlosen Erdböschung. Sieh wie leicht

die Maulwürfe es tun. Süße kleine Buckel
hügelfestigen die Erde. Feste im Erdreich,
in schierer Freude über ihr verborgenes Leben

vertiefen sich diese Wiederverwerter der Luft immer mehr,
graben weiter bis auf den Grund der Dinge,
ziehen jedes Leben hinaus, atmen jeden Atemzug erneut.

Die Menschheit hat diese Gabe nicht.
Schönheit für Asche hat uns an diesen Gefahrenherd
gebracht. Wir wurden für den Rauch geboren.

Doch fürs erste, mein Kleines, schlaf du ruhig.
Wie ewig jede Sekunde ist, wenn man auf ein Kind aufpaßt.
Und unsere Leben von jetzt an? Kriech-Quecke, Blitze.

Margitt Lehbert

Broits / Brooch


Broits      

(er cof am Stephanie Macleod)

Y mae lle i allanolion—

clustdlysau, ambell fwclis,

breichledau o feini bychain;

ac eto, o’r meddal fewnolion

y gweithiwn froits drwy fywyd—

yn dlws atgof ar ôl ein dyddiau,

roedd dy froits di yn un llachar:

angerdd ar waelod y bachyn,

cadwen fach,rhag ei cholli.

Heddiw, eraill fydd yn ei gwisgo—

y tlws a grewyd o fynwes euraid,

gan ddal llygaid yr haul—a’n dallu.

Menna Elfyn

Brooch                               

( in memory of Stephanie Macleod who died of cancer  at 34 years of age)

They have their place, accessories:

earrings, the odd necklace,

gemstone bracelets…

and yet, it’s from the soft inner depth

we work the brooch of our lives,

that jewelled keepsake set to outlast us.

Yours, it was a brooch ablaze—

the passion-crafted clasp,

the light chain to keep it safe;

others, now, will wear your brooch—

this  jewel fashioned from a golden heart.

It will catch the sun. It will dazzle us.

Elin ap Hywel

Displayed on the Underground London 2009

Gwyddeleg

Gaisce an fhile rann ainneoin crá,
Cluas le véarsaí thall is abhus,
Cuireann leis an saol trí mholadh is trí shásamh,
tuilingint sciathán ar thairseach go grásta.

Le sprid dhá oiléan gabhaímid buíochas in athuair,
iompartha ag dara thonn Dylan ón muir;
Do BhardUachtarán ag a bhfuil onóir tuillte
Meabhraímid gur mar dhroichead is cóir do cheannaire a bheith.

Fadó, tháinig farraige eadrainn
ach líon taoide na n-amhrán le gliodar friotail;
i ndoimhneas croí ba dhlúthmhuintir sinn,
ó ucht na druide a tháinig a teachtaireacht.

Dylan, Waldo is R.S. a bhí mar chomhluadar caoin,
a chuir le macalla Kavanagh, Yeats is Heaney.

Ailbhe Ní Ghearbhuigh

Hindi

स्नोमेन ( बर्फ का पुतला) snow man

कितना आसान था उसे बनाना
बस एक सफेद भ्रूण से एक घण्टे में तैयार हो गया, तत्परता से चलते हाथ, मजबूत
कंधों के पार से देखता हुआ वह,
हमने  जानबूझ कर उसे ठूठा रखा

भविष्यहीन  भी
कई बर्फीले गोलों के पार
चोटियाँ,  जो अपनी सफेद गर्द से
आदम रचित चिमनियाँ बनाती हैं
जहाँ हवा में तैरती बर्फ

सतहें बना लेती है कोनों पर
ऊपर, निद्रा रहित हेलिकोप्टर
धरती की चादर पर गरजता रहता है
जबतक कि रात आकर रोक नहीं लेती

जमीन और दिशाओं को घड़कती हुई
ठण्ड में ठिठुरते हम, मूक और निशब्द, वक्त
पराया सा हो गया, उस क्रूर शाप को समझते हुए
जो प्लेग बरसा रहा था। इसके उपरान्त बचाव कार्य आरम्भ हुआ
आदमी के पदचिह्न रास्ते पर, जहाँ पर उनके पाँव पड़े थे

ताजा बर्फ धँस जाती, हर हड्डी, हर जोड़ विश्वास का हिस्सा है
मानव समाज में
जुड़ने की चाह, स्कीकार करने को
अनुभूत करने को, तभी तो बर्फ की सुफेद जबान लड़खड़ाती भाषा है
तभी अदमी उदारता से उठाता है

हिमालय के कहीं ऊँचीं
घाटी सी गहरी

Rati Saxena